Ulica Witolda Łokuciewskiego

więcej

Bemowo

Ulica Witolda Łokuciewskiego

Z chwilą ukończenia Dęblińskiej Szkoły Orląt został przydzielony do służby w 112. Eskadrze Myśliwskiej 1. Pułku Lotniczego w Warszawie. W szeregach Brygady Pościgowej, utworzonej na krótko przed wybuchem II wojny światowej, brał udział w obronie Warszawy we wrześniu 1939 roku. W marcu 1942 roku podczas operacji osłaniającej bombowce Boston wziął udział w bitwie powietrznej nad Francją. W wyniku starcia z niemieckim myśliwcem Messerschmitt Bf 109 jego samolot został zestrzelony. Ranny w nogę ratował się, przymusowo lądując na polu, skąd został wzięty do niewoli. Osadzony w obozie jenieckim dla lotników sił alianckich w Żaganiu uciekł z niego z grupą 25 jeńców w sierpniu 1943 roku. Został jednak schwytany kilka godzin później w Legnicy i ponownie osadzony w obozie. Wziął udział w przygotowaniach do słynnej „wielkiej ucieczki”, która miała miejsce w nocy z 24 na 25 marca 1944 roku. Łokuciewski nie wydostał się jednak poza teren stalagu ze względu na daleki numer porządkowy. Niemieccy strażnicy odkryli bowiem podkop, wstrzymując dalszy przebieg ucieczki. Pobyt w niewoli zakończył w kwietniu 1945 roku. Powrócił do Anglii. W lutym 1946 roku objął dowództwo 303. Dywizjonu Myśliwskiego im. Tadeusza Kościuszki. Obowiązki te pełnił do momentu rozwiązania jednostki w listopadzie 1946 roku.

Witold Łokuciewski, pułkownik pilot Wojska Polskiego, Squadron Leader Brytyjskich Królewskich Sił Powietrznych RAF, as myśliwski II wojny światowej, zmarł 17 kwietnia 1990 roku. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Help us improve the translation for your language

You can change any text by clicking on (press Enter after changing)