Grób Leszka Dulęby

Cmentarz Powązkowski, Kwatera: 266 Rząd: IV Grób: 15
więcej

Wola

Cmentarz Powązkowski, Kwatera: 266 Rząd: IV Grób: 15

Kwatera: 266 Rząd: IV Grób: 15

W październiku 1932 roku podjął pracę w Doświadczalnych Warsztatach Lotniczych, gdzie po tragicznej śmierci Stanisława Wigury objął kierownictwo działu obliczeniowego. Poświęcał się pracy konstruktorskiej. Powstały w 1934 roku samolot RWD-13 był także częściowo jego zasługą. W latach 1937–1938 we współpracy z inżynierem Tadeuszem Chylińskim przystąpił do opracowania dwusilnikowego samolotu dyspozycyjnego RWD-18. W owym czasie była to konstrukcja posiadająca wiele nowatorskich rozwiązań, takich jak: podwozie z przednim kołkiem, klapy uruchamiane po wpływem podciśnienia pozyskiwanego z silnika oraz zbieżne stateczniki pionowe umożliwiające pilotaż przy jednym wyłączonym silniku. Trzeba zwrocić uwagę, że koncepcja tego typu rozwiązań pojawiła się w światowym lotnictwie dopiero w latach sześćdziesiątych XX wieku. Innym projektem, przy którego realizacji brał udział Leszek Dulęba był samolot myśliwski RWD-25.

W lutym 1941 wyjechał do Ankary. Tam podjął pracę w wytworni lekkich samolotow THK. Brał udział między innymi w opracowaniu pięciu prototypow: szybowca transportowego THK-1, samolotu akrobacyjnego THK-2, samolotu sanitarnego THK-5, samolotu pasażerskiego THK-5A (THK-10) oraz samolotu turystycznego THK-11.

Do Polski powrócił w styczniu 1947 roku. Podjął pracę w Centralnym Studium Samolotów. Pod jego kierownictwem powstały dwie konstrukcje: dwumiejscowy samolot szkolno-akrobacyjny CSS-11 oraz dwusilnikowy samolot pasażerski CSS-12. W Instytucie Lotnictwa wspólnie z profesorem Misztalem przystąpił do pracy nad czterosilnikowym samolotem pasażerskim MD-12. Prototyp MD-12 oblatano w lipcu 1959 roku. Drugi, wyposażony w kabinę pasażerską w styczniu 1961 roku. Próbne loty na trasie Warszawa–Rzeszów wykazywały wiele zalet tej maszyny. We wrześniu 1963 roku pierwszy model uległ katastrofie. Pomimo licznych zalet konstrukcja nie weszła do produkcji seryjnej.

Po odejściu na emeryturę profesora Franciszka Misztala objął stanowisko kierownika Zakładu Samolotow i Śmigłowcow. Jako pierwszy w kraju prowadził prace badawczelotniczych konstrukcji z kompozytow polimerowych i rozpoczął w tym zakresie współpracę z przemysłem lotniczym. Wspołtworzył Instytut Techniki Lotniczej i Hydroaerodynamiki na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa.

W 1977 roku Leszek Dulęba przeszedł na emeryturę. Zmarł 17 lutego 1987 roku.

Profesorowi Leszkowi Dulębie polskie lotnictwo zawdzięcza kilka pokoleń konstruktorów lotniczych.

Help us improve the translation for your language

You can change any text by clicking on (press Enter after changing)